Achter de neus...
ben ik trotse moeder van drie grote dochters,
waarvan er nog gezellig twee dochters thuis wonen in Hengelo bij mij en onze lieve kat Olly.
Al 16 jaar heb ik een lieve vriend,
die mijn grootste Pinto-fan is.
In mijn vrije tijd speel ik piano en ukulele, teken en schilder ik graag, en schrijf ik verhalen en maak ik gedichten. Ik doe kracht- en conditietraining met vrienden en ren graag in de vroege ochtend door Hengelo. Die creativiteit en energie neem ik mee in mijn werk als clown. Want uiteindelijk is Pinto geen rol die ik speel, maar is het wie ik ben in de kern.
Momenteel werk ik als docent op het ROC. Daarvoor was ik docent drama bij het Saxion en had ik mijn eigen theaterbureau. In de jaren daarvoor gaf ik muzieklessen en dramalessen in het basisonderwijs.
In die periode ontdekte ik de Clownerie,
een ontdekking die mij veel heeft gebracht, zowel artistiek als persoonlijk.
Ik volgde lessen in Clownerie bij Ton Kurstjens en in Duitsland bij Ulrich Fey, twee ervaren beroepsclowns die het vak tot in hun tenen beheersen.
In Nederland en Duitsland speelde ik op straatfestivals en op straattheaters. Daarnaast gaf ik workshops en verzorgde ik voorstellingen waarin ontmoetingen centraal stonden.
En ja, toen kwam het leven er tussendoor...
Maar zoals ik eerder beschreef in mijn verhaal over mijn vader (onder het kopje Dementie)
vond ik door hem de weg naar Pinto terug.
Het was het laatste duwtje om
van mijn droom werkelijkheid te maken
''Clown Pinto"!
Clownerie heeft mij veel gebracht, buiten het speelplezier om, heb ik er veel van geleerd.
Ik ben er van overtuigd dat Clownerie je, naast plezier en ontspanning, verdieping en verbinding brengt.
Waarom de naam Pinto?
